Η Άννα Ρούτση γράφει για το graphic cook book του Θανάση Πέτρου, αυτού του ευφυούς “Θεσσαλονικιού μόνου στην Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες”, όπως περίπου αυτοπροσδιορίζεται

Όταν ήρθε στα χέρια μου το graphic cook book «Πικάντικες Ιστορίες Γεύσεων» του Θανάση Πέτρου, από τις εκδόσεις Οξύ comics/Brainfood εκδοτική, διπλοτσέκαρα αν μιλάμε για τον γνωστό συγγραφέα  και δημιουργό κόμικς Θανάση Πέτρου.

Γιατί ο γνωστός Πέτρου, αυτός ο ευφυής “Θεσσαλονικιός μόνος στην Αθήνα τις τελευταίες δεκαετίες”, όπως περίπου αυτοπροσδιορίζεται, έχει δημιουργήσει εκπληκτικά graphic novels για ιστορικές περιόδους ή συμβάντα, όπως τα πιο πρόσφατα Οι Όμηροι του Γκαίρλιτς, το 1936, 1941, κ.ά (εκδ. Ίκαρος) και ετοιμάζει μάλιστα το νέο του βιβλίο, όπως μας ενημέρωσε ο ίδιος. Όλα αυτά από το 2019 περίπου, όταν ξεκίνησε να γράφει τα δικά του βιβλία, πέρα από το να εικονογραφεί βιβλία άλλων.

Πάντως, όσοι παρακολουθούν τον Πέτρου στα σόσιαλ ή τον γνωρίζουν προσωπικά, ξέρουν την αγάπη του για τη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική. Κι εγώ τώρα που το έμαθα, καθημερινά απολαμβάνω τις φωτογραφίες ή τα σκίτσα του για τα φαγητά ή τα γλυκά που ετοίμασε, τα σχόλιά του για τα προϊόντα που αγόρασε, την ιστορία και την ετυμολογία των υλικών που χρησιμοποίησε.

Στο βιβλίο Πικάντικες Ιστορίες Γεύσεων συνδυάζει τις δυο μεγάλες του αγάπες, τα κόμικς και το μαγείρεμα.  Μπλέκει επίσης και την τρίτη αγάπη του, τη γλωσσολογία, την αναζήτηση της προέλευσης των λέξεων. Όλα αυτά μας δίνουν ένα βιβλίο ζωντανό και ζουμερό, τόσο στο περιεχόμενο, όσο και στην εικόνα!

Τι σχέση έχει το αλάτι με τον μισθό (salary); Η βρούβα και το σινάπι με τα χημικά όπλα; Η κανέλα με την ταρίχευση των νεκρών στην αρχαία Αίγυπτο; Η λαχταριστή πάβλοβα με το βρετανικό τουρνουά τένις; Ποια ήταν η Κρεμμυδαρού; Γιατί ο Καλιγούλας υποχρέωνε τους συγκλητικούς να τρώνε καρότα; Από ποιο λάθος δημιουργήθηκε η υπέροχη σοκολάτα ganache;

Από την ιστορία της ελιάς από την αρχαιότητα ως τους… γερολαδάδες, μέχρι τον Λαγκαδά και μια αφορμή για νοστιμότατη στραπατσάδα. Από τις διαφορετικές εκδοχές και αντιλήψεις περί… σουβλακιού μέχρι τον γαύρο μαρινάτο και συμβουλές για να ξεχωρίζουμε τα φρέσκα ψάρια. Κι από την μπουγάτσα μέχρι την μπανάνα και την απαγόρευσή της στην Ελλάδα των 80’s, αλλά και τη διαδρομή της σοκολάτας, της “τροφής των θεών”.

Τα παιγνίδια που κάνει ο συγγραφέας με τις λέξεις, οι παροιμίες και τα γνωμικά που εύστοχα βρίσκει για κάθε υλικό, το σκίτσο του χαρακτήρα του που καιροφυλαχτεί σε αστείες πόζες σε κάθε σελίδα, τα οξυδερκή σχόλια για την πολιτική και την κοινωνική κατάσταση, η Ιστορία που συμβαδίζει με την ανθρώπινη πορεία στη γη, αλλά και μερικές μερακλίδικες συνταγές συνθέτουν μια γαστριμαργική και συγγραφική πανδαισία.

Η κουζίνα μετατρέπεται σε σκηνή. Οι γεύσεις αποκτούν φωνή, οι μυρωδιές στήνουν διάλογο με την ιστορία, και το βλέμμα του δημιουργού μας θυμίζει ότι η τροφή δεν είναι απλώς ανάγκη, αλλά πολιτισμός, ποίηση και αφήγηση.